Huisdieren bij scheiding

HUISDIEREN BIJ SCHEIDING

Wat te doen met Bruno en Benthe?

Huisdieren bij scheiding: de verdeling daarvan is voor de baasjes niet altijd makkelijk. Maar als zij de belangen van de huisdieren voorop zetten dan komen zij daar bij mediation samen toch wel uit.

Twee grote, zwarte labradors kijken mij vrolijk aan vanaf de foto. Ze zitten naast elkaar op het strand, kleddernat en hijgend met de tong uit de bek. Op de achtergrond glinsteren de golven van de zee in een roodachtig avondzonnetje. Bruno en Benthe.

Tegenover mij glinsteren de tranen die over de wangen van Janet biggelen in het lamplicht. Naast haar zit Ben. Hij houdt haar hand vast en knijpt er nog maar eens een keer in.

Het stel gaat uit elkaar. Een jong stel nog. Tweeverdieners. Geen kinderen. Al vanaf hun jeugd een setje, maar nu – zoals ze dat altijd zo mooi zeggen – uit elkaar gegroeid.

Alles gaat in goede harmonie, dat gelukkig wel. We kwamen snel tot overeenstemming over de verdeling van de inboedel. Ook over de woning geen gedoe. Ben zal in de woning blijven wonen en Janet zal op zoek gaan naar een ander huis. Ze heeft zelfs al een huurwoning op het oog – een leuk appartementje.

Alleen er is één ding waar ze het samen niet over eens kunnen worden – wie neemt de huisdieren mee? Honden Bruno en Benthe. Hun ‘kinderen’. Ze zijn het er wel over eens dat ze beide honden niet letterlijk willen ‘verdelen’ – de dieren zijn zo verknocht aan elkaar, die moeten samen blijven.

Ben en Janet willen vandaag proberen ook overeenstemming te bereiken over de honden. Ze hebben zelf al het een en ander opgezocht over huisdieren bij scheiding op internet, maar konden maar weinig houvast vinden.

Tja…er is inderdaad literatuur genoeg over echtscheiding en kinderen, maar over scheiding en huisdieren is het leesvoer beperkt. Raar eigenlijk, want in ongeveer 40% van alle Nederlandse huishoudens is wel een hond of kat te vinden. Deze dieren worden vaak beschouwd als een volwaardig gezinslid, of zelfs als ‘een kind’. Dus de emoties rond de vraag ‘wie neemt de hond’ kunnen hoog oplopen.

Hond versus tv

Je hond is misschien je beste vriend, maar het recht zag tot kort geleden huisdieren nog als ‘zaken’. Dingen die behoren tot de inboedel. Net als een kast. Of een tv.
Sinds 1 januari 2013 is met de Wet Dieren wel bepaald dat een huisdier niet langer als ‘een zaak’ wordt gezien. Men vond inderdaad ook dat een dier niet zonder meer gelijk gesteld kon worden met bijvoorbeeld een kast of een tv, vanwege de emotionele binding die mensen hebben met hun dier. Maar daarmee houden alle credits dan ook ongeveer weer op, want lid 2 van het wetsartikel vertelt ons dat de op een huisdier van toepassing zijnde regels vrijwel hetzelfde zijn als de regels die van toepassing zijn op een kast of tv.

 

Wie is de eigenaar?

Bij een huisdier is het soms vaag wie van de partners nu daadwerkelijk de eigenaar is. Komen mensen daar samen niet uit, dan moet de rechter daarover beslissen. En zelfs die staat soms voor een onmogelijke taak…. Verschillende omstandigheden kunnen bepalend zijn: wie heeft het dier gekocht? Wie heeft het dier betaald? Wie staat als eigenaar vermeld in het koopcontract, de stamboom, het certificaat, het inentingsboekje of het chipregistratieformulier?
Ook belangenafweging kan meespelen. Heeft een van beiden een bijzondere band met het huisdier? Zijn er kinderen die aan het dier gehecht zijn? Wie kan in de nieuwe situatie het beste voor het dier zorgen – qua ervaring, qua ruimte, qua tijd, qua kosten? Wie heeft er tot nu toe in de regel voor het dier gezorgd? Woont het stel al apart en zo ja – bij wie wonen de huisdieren dan op dit moment? Enzovoorts.

Is het stel samen eigenaar of is het niet meer te herleiden wie de eigenaar is, dan is het uiteindelijk zo dat degene aan wie het dier wordt toebedeeld, de helft van de waarde aan de ander dient te vergoeden.

 

Omgangsregeling met de hond?

Als duidelijk is bij wie het dier gaat wonen, dan zou er nog een “omgangsregeling” kunnen worden afgesproken of opgelegd. Dat woord staat tussen aanhalingstekens, want een dergelijke regeling heeft absoluut geen gelijke waarde als de omgangsregeling voor kinderen. Het woord is prachtig, maar omdat op een dier het recht voor een zaak van toepassing is, is er in feite sprake van een “gebruiksregeling”. Ook kun je je afvragen of een huisdier zelf nu heel blij wordt van een omgangsregeling. Dat zal per dier en per situatie verschillen.

 

Maar wat gebeurde er nu met Bruno en Benthe?

Ben en Janet waren het er over eens dat ze beiden de eigenaar waren van de honden. Zoals gezegd, wilden ze de twee dieren niet van elkaar scheiden. Janet was degene die de verzorging en het uitlaten van de honden in de regel voor haar rekening nam. Zij werkte minder uren en had dus ’s ochtends de tijd om lekker met de honden te gaan wandelen voor ze naar haar werk ging.  Aan het eind van de middag wandelde Janet ook met de honden en ’s avonds laat liepen Ben en Janet vaak gezellig samen een rondje.
Ben zou in hun woning blijven wonen, wat natuurlijk bekend terrein was voor de honden. En het nieuwe appartement van Janet was een stuk kleiner. En een labrador is nu eenmaal geen kleine hond, zeker niet in tweevoud. Ook was het appartement niet op de begane grond gelegen. Er was wel een lift aanwezig.

Ben en Janet zijn beiden stapeldol op de honden en hebben vertrouwen in elkaar dat zij allebei goed voor de honden zullen zorgen.

Het besluit

Na lang nadenken besloten ze dat de honden met Janet meegingen, omdat zij meer tijd voor ze had. Ze spraken af dat de honden om de week van vrijdag uit het werk tot zondagavond bij Ben zouden verblijven. Als blijkt dat de honden dat wisselen van woning als onprettig ervaren, bekijken ze de situatie opnieuw.
Janet wordt dus de nieuwe eigenaar van beide honden. De helft van de waarde van de honden wordt daarom door Ben overgemaakt aan Janet. Ben gaf daarbij aan dat mocht er voor één van de honden ooit extreem hoge dierenartskosten betaald moeten worden, hij dan bereid is om Janet financieel te steunen en de helft van die kosten te betalen.
Ik schuif de foto over de tafel terug naar Janet en Ben en beloof hen morgen het concept convenant te mailen.

Photo by Gratisography